Tune Opbouw

Heel veel tunes zijn opgebouwd volgens een bepaalde structuur.
Als je die structuur leert herkennen wordt uit je hoofd leren een stuk eenvoudiger.

Neem als voorbeeld: When the Battle is O'er.
Je begint met de eerste phrase (twee maten) phrase A,
dan volgt de tweede phrase : phrase B,
op de tweede balk wordt phrase A weer herhaald,
gevolgd door phrase C, de eindphrase, die op een kleine wijziging na, gelijk is aan phrase B.

Deel 1 wordt dan :
phrase A, phrase B,
phrase A, phrase C,
en dat herhaal je.

Deel twee: de eerste phrase is nieuw: phrase D,
gevolgd door dezelfde phrase B uit deel 1,
dab de herhaling van phrase D,
en de eindphrase, phrase C.

Deel 2 wordt dan:
phrase D, phrase B,
phrase D, phrase C.
en ook dat herhaal je.
Voor het hele tweede deel hoef je dus maar twee maten (één phrase) te leren, de rest is al bekend.

Wat je uiteindelijk moet kennen voor de hele tune zijn 4 phrases waarvan er twee, B en C, bijna identiek zijn:

A B A C
D B D C

Als je de tune zo in phrases leert speel je hem gelijk goed en is hij makkelijk te onthouden.
Heel veel tunes zijn zo opgebouwd en het is verrassend als je de maten en phrases met elkaar vergelijkt hoe weinig je hoeft te leren om een nieuwe tune te kunnen spelen.

Schrijf de tune b.v. eens zelf op, op een stuk muziekpapier.
Telkens als je eenzelfde stukje tegenkomt zet je daar "idem" of "zie boven" of b.v. "zie deel 1".
Als je dat doet met een nieuwe tune:
1. begrijp je meteen de structuur,
2. leer je automatisch de phrasing,
3. zie je hoeveel hetzelfde of bijna hetzelfde is,
4. leer je de melodie terwijl je de noten opschrijft,
5. oefen je ook automatisch waar doublings of gracenoten op komen.
6. krijg je een goede ervaring in het opschrijven van muziek waardoor je de muziek ook beter gaat begrijpen.