Piping CV Bart Hoenders
In 1993 ben ik begonnen bij de Beatrix Pipe Band Hilversum.
Het is de enige band waar ik tot nu toe heb gespeeld, onder diverse Pipe Majors,
in goede en ook zeker slechte tijden.
Bij de Continental Pipe Band Championships in 2004 waren we met Beatrix nog één na laatste. Een jaar later in 2005 behaalden we een tweede plaats!
Ik ben in 1998 actief begonnen met lesgeven bij de band. Voornamelijk spelers vanaf het begin tot ze zo ver zijn dat ze met de pipes aan de slag kunnen.
Vanaf 1999 ben ik hard aan het werk gegaan bij Josien Teerlink en ik heb enorm veel
geleerd. Het was zeker een ommekeer voor me. In 2000 ben ik ook begonnen met solo competities in de Intermediate graad. Ook heb ik meegedaan met alle bandcompetities die de Beatrix Pipe Band speelde.
In 1999 heb ik mijn eigen set pipes gekocht. Het werd een Sinclair.
In 2004 ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met Piobaireachd tijdens de cursus van van Murray Blair. Mijn eerste tune werd Sir James MacDonald of the Isles Lament.
In november 2004 heb ik deze tune gespeeld bij mijn eerste Piobaireachd competitie.
In hetzelfde weekend slaagde ik ook voor het Level 4 examen van het Instituut of Piping.
Ik heb veel geleerd tijdens de eerste Piobaireachd cursus met Andrew Wright in 2005.
In juli 2005 en 2006 heb ik als “instructeur in opleiding” meegewerkt aan de cursussen van Piping School in het bandgebouw van Beatrix. Zo heb ik o.a. de lesuren kunnen verzamelen die nodig waren voor het behalen van het Tutor’s Certificate. Leservaring had ik al als rij-instructeur, voornamelijk voor mensen met verkeerstrauma's, faalangsten e.d.
Omdat ik het overbrengen van basiskennis het allerleukste vind heb ik mij tijdens deze cursussen ook voornamelijk bezig gehouden met de groep beginners.
In september 2005 heb ik een pracht van een dochter gekregen die toen, en nu nog af en toe, de hele boel thuis lam legt.(Maar ze is geweldig!!). Daardoor is er van piping een tijdje niet al te veel gekomen en heb ik ook het Tutor’s examen in 2005 gemist.
In 2006 heb ik wel mijn kans gegrepen.
De dag ervoor ging het niet lekker tijdens de solo's. Ik maak me altijd vreselijk druk om competities en door de zenuwen doe ik allerlei rare dingen. Het viel niet mee om me weer op te peppen en me op zondag weer te concentreren op het Tutor’s examen. Ook daarvoor heb ik me weer erg nerveus gemaakt hoewel ik me erg goed op het examen had voorbereid.
Het lesgeven ging echter goed. Drie workshops van een half uur heb ik gedaan met een steeds wisselende grote groep leerlingen, ik meen 6 of 7 per klas. Drie verschillende onderwerpen.
Gelukkig wordt je daar beoordeeld op je capaciteit om fouten te herkennen en te corrigeren.
Ook wordt er gekeken naar hoe je met een klas leerlingen omgaat en of ze opnemen wat jij ze probeert te leren. Kennelijk ben ik daar beter in dan in solo spelen.
Die zondag 12 november 2006 heb ik het Tutor’s Certificaat behaald.
Ik ga vrolijk door met competitie spelen, gewoon omdat ik mee wil doen en omdat ik door de voorbereiding op de competitie toch steeds weer nieuwe dingen leer.
Misschien lukt het me ooit om mijn zenuwen te overwinnen. Dat zou geweldig zijn.
Maar als dat niet lukt,….niet getreurd,…je kunt niet in alles goed zijn.
Bart Hoenders
Februari 2007